Starszak chce samodzielnie planować ruchy, a przedszkolak traci zainteresowanie, zanim przyjdzie jego kolej. Jak znaleźć grę, przy której oboje będą mieli coś do zrobienia? Przed zakupem sprawdź, ile decyzji podejmuje każdy gracz, czy poradzi sobie bez czytania i jak długo czeka na swoją turę.
Co oprócz wieku sprawdzić na pudełku?
Oznaczenie wieku pomaga zawęzić wybór, ale dopiero opis tury pokazuje, z czym dziecko będzie musiało sobie poradzić. „Odkryj kartę i znajdź taki sam obrazek” to jedno proste zadanie. „Dobierz kartę, wybierz akcję, a potem sprawdź, czy możesz ją wykonać” wymaga zapamiętania kilku kroków. Jeśli dziecko rozpoznaje kolory i symbole, ale jeszcze nie czyta, szukaj gry, w której ilustracje wystarczą do samodzielnego wykonania ruchu. Gdy na kartach znajdują się polecenia, sprawdź, czy można je czytać na głos. Jeśli treść karty ma być tajna, pomoc dorosłego może odebrać dziecku możliwość samodzielnego zagrania.
Znaczenie ma też liczba osób, które rzeczywiście usiądą przy stole. Jeśli w tygodniu najczęściej gracie we dwoje, sprawdź w instrukcji, jak wygląda rozgrywka dla dwóch osób. Przeglądając w Media Expert gry planszowe, możesz zacząć od filtrów wieku, liczby graczy i czasu rozgrywki. Na szybkie granie po kolacji wybierz przedział do 15 minut i zostaw kilka dodatkowych minut na rozłożenie elementów oraz przypomnienie zasad.
Jak dobrać grę do przedszkolaka i starszego rodzeństwa?
Z przedszkolakiem dobrze zacząć od dopasowywania obrazków, zbierania elementów albo poruszania pionkiem według koloru wskazanego przez kostkę. Zwróć uwagę na to, co dzieje się między ruchami. Nawet krótka partia może się dłużyć, jeśli dziecko przez większość czasu patrzy, jak inni rozgrywają swoje tury. W grze, w której wszyscy jednocześnie szukają pasującego symbolu, czekania jest mniej. Jeśli jednak starsze dziecko za każdym razem dostrzega go pierwsze, lepiej sprawdzi się wariant, w którym każdy szuka obrazka we własnej kolejce.
Gdy przy stole siada też uczeń, poszukaj prostego ruchu, który daje przynajmniej dwie sensowne możliwości. Dziecko może na przykład wybrać, czy dołożyć kafelek do własnej ścieżki, czy pomóc domknąć wspólną trasę. Młodsze skupi się na dopasowaniu obrazków, a starsze może zastanowić się, który ruch przyda się w następnej turze. Przy pierwszej partii wystarczy pokazać oba ruchy i pozwolić każdemu wybrać swój.
Kiedy wybrać współpracę, a kiedy rywalizację?
Jeśli dzieci często kłócą się o to, kto wygrał, spróbujcie gry ze wspólnym celem. Możecie na przykład zbierać przedmioty, zanim znacznik dotrze do końca toru. Każdy ruch przybliża całą drużynę do wygranej, a młodsze dziecko może dołożyć swoją część bez porównywania punktów ze starszym. Ustalcie, że decyzję podejmuje osoba, której przypada tura. W przeciwnym razie starszak albo dorosły może zacząć rozgrywać partię za wszystkich.
Jeśli dzieci lubią ścigać się do mety, sprawdź, czy każdy bierze udział w zabawie aż do ostatniej kolejki. Zasada, która eliminuje gracza w połowie partii, oznacza, że ktoś spędzi resztę czasu w roli widza. Na początek lepiej sprawdzi się zbieranie żetonów lub układanie własnej planszy, gdzie wszyscy kończą w tym samym momencie. Przy dużej różnicy wieku możesz wybrać grę, w której część wyniku zależy od losowania. Młodsze dziecko ma wtedy szansę wygrać również wtedy, gdy dopiero uczy się planować.
Jak rozegrać pierwszą partię z dzieckiem?
Rozłóż elementy i pokaż jedną przykładową turę. Powiedz, jaki jest cel, a kolejne reguły wyjaśniaj wtedy, gdy pojawią się w grze. Jeśli instrukcja przewiduje wariant podstawowy i zaawansowany, zacznijcie od podstawowego. Gdy dziecko się waha, zapytaj „Który z tych dwóch kafelków pasuje do ścieżki?” i daj mu chwilę na sprawdzenie obu. Po partii zwróć uwagę, czy dzieci samodzielnie wykonywały ruchy i czy któreś często czekało bez zajęcia. To podpowie Ci, czy następnym razem dołożyć jedną regułę, skrócić rozgrywkę, czy po prostu zagrać jeszcze raz.
Artykuł sponsorowany
Hej! Jestem dziennikarką i od kilku lat pracuję dla portali internetowych, gdzie mogę realizować swoją pasję do pisania i zgłębiania najnowszych wydarzeń. Moja praca pozwala mi na codzienny kontakt z fascynującymi tematami.
